22 Ocak 2024'te, su kuyusu organizasyonu için gittiğimiz Mali'nin tozlu yolları bizi bir yetimhanenin kapısına götürmüştü. O gün tanıştım Muhammed'le. İnce bileklerinde, güneşten kavrulmuş avuçlarında, çocukluğundan çok daha ağır bir hayatın izleri vardı. Yine de gülüşü bir çocuğun gülüşüydü; saf, içten ve nedensizce umut dolu. Aramızda o an, izahı zor bir bağ doğduğunu hissettim.

Yetimhaneye düşmeden önce, sokaklarda bileklik satarak geçimini sağlıyormuş. Çocuk yaşında ekmeğini kendi bulanlardan… Ertesi gün yetimhanede kurbanlar kesilecek, büyük kazanlar kurulacak, ben de kendi doğum günüme günler kala onlarla aynı sofranın bereketini paylaşacaktım. Sabah erkenden oradaydım. Kurbanlar kesildi, etler doğrandı, pirinç ayıklandı. Herkes bir telaş içinde, herkes bir işin ucundan tutmuştu. Ama benim gözüm bir kişiyi arıyordu: Muhammed'i.

Onu göremeyince yetimhane müdürüne sordum. Gülümsedi, "Muhammed sana bir hediye hazırlıyor. Gelir az sonra," dedi. Hediye mi? Hem de benim doğum günümde..

Yemekler dağıtıldı, kazanlar boşaldı, çocukların yüzünde doymanın huzuru vardı. Ben ise içimden, 'Herhalde Muhammed'e de bir tabak ayırmışlardır,' diye geçiriyordum. İçimde tuhaf bir gurur bile vardı: 'Bugün Muhammed'in karnı benim sayemde doyacak.' Ne büyük yanılgı…

Sonra Muhammed göründü. Yavaş adımlarla bana doğru yürüdü. Elinde küçük bir paket, yüzünde mahcup bir gülüş… İçinden ismime özel yapılmış bir bileklik çıkardı. Kendi elleriyle dizmiş, kendi emeğiyle örmüş.

Ve o anda öğrendim ki, Muhammed bütün bu koşuşturma arasında yemek yemeye vakit bulamamıştı. Çünkü bana hediye hazırlıyordu. Ben onun rızkına kefil olabileceğimi zannederken, o kendi payını hediye niyetine bana ayırıyordu. Ben onun karnını doyurmayı umarken, o benim kalbimi doyuruyordu.

O gün Muhammed aç kaldı belki. Ben ise uzun zamandır almadığım kadar güzel bir hediye aldım: Bir çocuğun açlığını unutturacak kadar büyük bir gönlün armağanını.

Ve anladım…

Bazen bir bileklik, bir sofradan daha çok şey anlatır.

Bazen bir çocuk, insana insanlığı yeniden öğretir.